Κόκκινος

Είναι ένας κόκκινος άνεμος

Θερμός σαν λίβας

Εχθρικός

Φυσάει ολόισια μέσα μου

Καιρό τώρα

Με κάθε εισπνοή

Φτάνει στα έγκατά μου

Κι όλο εκείνο που λένε κάποιοι πως είναι η ψυχή

Γίνεται όπου να'ναι παρανάλωμα

Γίνεται, πάει να πει, άνεμος κι αυτή!

Κι έπειτα; θα ρωτήσεις

Έπειτα στρέφεις το βλέμμα στις αρχαίες πηγές

Και στην αιωνιότητα.

Και τότε

καθώς λένε

μια σπλαχνική

αναπάντεχη δροσιά

το πρόσωπο αγγίζει…